Cudowne relacje

Ostatnio rozmawiałem z moim mentorem o różnych sytuacjach, gdzie osoby które spotykam /współpracownicy w pewnym momencie mówią albo zachowują się w taki sposób, że z mojej strony pojawia się albo napięcie albo wkurzenie albo pytanie: o co mu chodzi!!! Jezu, dlaczego? Być może masz czasami tak, że zachowanie drugiego człowieka wyprowadza Cię z równowagi, wywołuje frustrację albo po prostu drażni. Ponieważ jako człowiek masz wybór to pytanie: czy chcesz taki stan utrzymywać czy wolisz od tego się uwolnić? Jeśli to drugie to proponuję Ci dwa pytania, które mogą wiele wnieść i zmienić: 1. Jaka jest prawdziwa intencja tej osoby? Gdyby była pozytywna to dlaczego by to zrobiła/powiedziała? 2. Gdybym był na miejscu tej osoby w tej sytuacji to dlaczego bym to powiedział? Zadaj sobie kilka razy te pytania w danej sytuacji albo po danym wydarzeniu (kilka minut, kilka godzin) i zobacz co się zmienia. Proste ale skuteczne.

Pozdrawiam

Adam Dębowski

Podczas ostatniego coachingu dla moich klientów powstały istotne dla nich obserwacje, którymi chciałbym się podzielić.

Ważne jest aby w pełni zrozumieć, że każdy ma swój punkt widzenia.
On może być w danym momencie nie efektywny dla osoby, ale na pewno jest prawdziwy i pomimo, że możemy się z nim nie zgadzać, osoba w to wierzy i będzie tego bronić. Nie oznacza to jednocześnie, że nie możemy rozmawiać i trzeba przyjmować to co osoba mówi.

Chodzi tutaj o ciągłe pracowanie nad umiejętnością, która zakłada,

* że na początku w pełni słuchamy osoby i nie osądzamy. Mamy pełne skupienie na tym co osoba mówi. Bez ocen.
* Następnie uznajemy, że to co osoba powiedziała jest dla niej w 100% PRAWDZIWE i WAŻNE. Niezależnie czy się z tym zgadzam czy nie! To jest ważne i prawdziwe dla niej.
* Teraz poświęcam chwilę, aby pomyśleć i odczuć, jakby to było, gdyby ta perspektywa była dla mnie prawdziwa. Co wtedy byłoby dla mnie ważne?
* I dopiero teraz zaczynam rozmawiać o tej perspektywie. Zadając pytania, aby dowiedzieć się więcej. Możemy nakierować osobę na inny punkt widzenia, ale przez cały czas przy pełnym uszanowaniu perspektywy rozmówcy. Dzięki temu nie będziemy oceniać a osoba nie będzie czuła, że ją atakujemy. Będzie czułą komfort, związany z tym, że z nią jesteśmy, ją rozumiemy i faktycznie rozmawiamy, a nie przekonujemy ją do racji.
* Jeśli przekonania osoby z którą rozmawiamy są wg nas błędne zadajmy pytania: Czy to jak myślisz pozwala Ci żyć lepiej? Czy rozwiązuje Twoje konflikty? Czy pozwala Ci osiągać cele? Czy dzięki temu czujesz się lepiej? Czy jest to zgodne z faktami?
Często osoba dojdzie do wniosku, że faktycznie nie jest odpowiednie myślenie. Dlatego też warto zadać pytanie: Jakie w takim razie przekonanie, sposób myślenia i działania byłby lepszy? Czego potrzebujesz teraz aby to zmienić?
* Ważną rzeczą jest, aby te pytania i sposób rozmowy był naturalny. Dlatego nic na siłę. Ale jeśli obie strony będą otwarte wtedy wspólnie możecie się uczyć lepszej, pełniejszej rozmowy i wspólnej pomocy.
* Każdy ma wybór i podejmuje decyzje związane z tych jak chce myśleć i postępować. Czasami wydaje nam się, że nie można nic zmienić. Tak jest, gdy zamkniemy się w swoim myśleniu i nie spojrzymy dalej. Ale gdy poznamy to jak należy rozmawiać, jak działa nasz umysł, wiele rzeczy zaczyna być znacznie łatwiejszych.

Pozdrawiam

Adam Dębowski

www.adamdebowski.pl

10-11 lipca 2010 Adam Dębowski poprowadzi Cudowne Relacje.

Dowiesz się:
Jak być mężczyzną w związku? Jak być kobietą w związku?
Jak tworzyć związek rozwiązując konflikty i budując jego piękno?

Więcej: http://cudownerelacje.pl/szkolenie/

… jest ważne. Dlaczego?
Ponieważ jest niezwykle proste i zarazem skuteczne. W swojej skuteczności buduje dojrzałość.

Schodzę pewnego dnia do mojej piwnicy. Widzę, jak w przejściu kłóci się małżeństwo z mieszkania obok. Miałem po prostu przejść i załatwić swoje rzeczy, ale coś mi podpowiedziało: Zrób to! Więc przechodząc zapytałem: Cześć, PO CO to robicie? I poszedłem dalej.
Oni zamilkli, popatrzyli na siebie i zmienili sposób mówienia. Za kilka dni, spotkałem męża, który powiedział: Nie wiem co zrobiłeś, ale wielkie dzięki.

Przychodzę raz do mojego znajomego do domu. Wchodzę do mieszkania i widzę jak wścieka się w swoim pokoju. Zadaję mu pytanie: PO CO to robisz? Reakcja była taka, jak w przypadku pary.

Udowadnialiśmy sobie racje. Nikt nie chciał ustąpić. Padło pytanie: PO CO to robimy? Zapadła cisza, każdy spędził kilka sekund ze swoim dialogiem wewnętrznym. Usiedliśmy i zaczęliśmy rozmawiać normalnie.

Czy to jest tak proste?
Może być jeśli chcesz i jeśli w pełni usłyszysz to pytanie, wsłuchasz się w nie.
Dlaczego ma taką siłę? Ponieważ kryje się tam kilka założeń:

PO CO:
- do czego do prowadzi?
- czy jesteśmy tak niedojrzali, żeby kłócić się zamiast rozwiązać problem
- dokąd zmierzamy?
- co udowadniasz?
- komu coś udowadniasz?

Mądrzejsza osoba wcześniej potrafi zrobić krok w tył, wycofać się.
Mądrzejsza osoba zada pytanie PO CO?
Mądrzejsza osoba usłyszy to pytanie.

W rezultacie obie osoby stają się mądrzejsze. Zastanawiasz się mądrzejsze od kogo?
Nie chodzi tutaj o porównanie między osobami, ale o porównanie w osobie.
Pytanie, czy są mądrzejsze od siebie?

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Bardzo istotnym elementem który sprawia, że inni czują się ważni, to uwaga. Życie jest sztuką uwagi. Poświęcasz ją temu, co dla Ciebie najcenniejsze, co najbardziej Cię interesuje. Uwaga to całe Twoje życie. Tam, gdzie idzie Twoja uwaga, idą też myśli, uczucia i całe życie.

W stosunkach z innymi ludźmi, poświęcona im uwaga jest podstawowym wskaźnikiem, na ile są dla ciebie ważni. Zawsze na najwięcej uwagi zasługują Ci, których najwyżej cenisz. Przeciwieństwem uwagi jest obojętność. Kiedy poświęcasz komuś uwagę subkomunikujesz: „Cenię Cię i uważam za kogoś ważnego”. Sam fakt skierowania na kogoś uwagi podnosi jego szacunek do siebie. Ignorowanie niszczy go. Bardzo ważną przyczyną negatywnych uczuć jest poczucie ignorowania przez innych ludzi. Obojętność ze strony partnera, szefa czy nawet kelnera w restauracji, wyzwala u nas poczucie niższości i poniżenia. Dlatego właśnie Ci, którzy opanowali sztukę postępowania z ludźmi, są tak wyczuleni na konieczność poświęcania uwagi innym.

Jak we właściwy sposób poświęcać uwagę innym?

Wykorzystaj moc słuchania. Słuchanie jest prawdziwym miernikiem uwagi w stosunkach między ludźmi. Jest sposobem pokazania, jak wysoko cenisz drugiego człowieka i to, co ma on do przekazania. Najlepsi liderzy i sprzedawcy, menedżerowie i przyjaciele, są znakomitymi i zdolnymi słuchaczami.

Umiejętność słuchania przynosi korzyści. Po pierwsze – zaufanie. Jeśli ktoś nas słucha, zaczynamy mu wierzyć. Po drugie – Kiedy uważnie i pilnie kogoś słuchasz, rośnie jego szacunek do siebie. I po trzecie, słuchanie rozwija samodyscyplinę. Uważne słuchanie drugiego człowieka wymaga niezwykłego panowania nad sobą i samokontroli. Im skuteczniej potrafisz się zmusić do słuchania bez rozpraszania uwagi, tym lepsze wyniki będziesz miał także w innych sferach Twojego życia.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Mówi się, że „człowiek przekonany wbrew własnej woli nie zmienia zdania”. Można więc przekonywać ludzi popisując się olbrzymią wiedzą, a mimo to „przegrywać”. Ważne są stosunki z innymi, a nie wygrywanie sporów. Ty też powinieneś korzystać z tej wskazówki. Zawsze pytaj sam siebie „Czy chcę mieć rację, czy chcę być szczęśliwy?” Jeśli ktoś mówi coś, co według Ciebie jest błędne, najlepszą polityką jest brak reakcji. Jeśli jednak z jakiegoś powodu sprawa jest tak ważna, że nie możesz jej po prostu zignorować, możesz pozostać zgodnym, korzystając z tak zwanego „sprzeciwu trzeciej strony”. Metoda ta polega na włożeniu argumentu w usta innego, wyimaginowanego lub nieobecnego człowieka. Mówisz: „To ciekawe spostrzeżenie, ale gdyby ktoś zadał takie pytanie, jakbyś na nie odpowiedział?” Potem wkładasz to pytanie w usta innej osoby.

Możesz na przykład zapytać: „Jak myślisz, co powiedzieliby nasi klienci, gdyby wiedzieli, że to robimy?” albo „Jak uważasz, jak zareagowaliby nasi bankierzy na takie działanie?” W obu przypadkach pozostajesz osobą zgodną, a udaje Ci się poruszy drażliwe kwestie, które są dla Ciebie ważne. Wystarczy włożyć twoje własne słowa w usta kogoś innego.

Zaletą tej metody jest to, że jeśli rozmówca ma dobrą odpowiedź, to możesz posunąć się naprzód bez konieczności spierania się. Jeśli natomiast nie potrafi odpowiedzieć, ma okazję zmienić zdanie nie tracąc twarzy, ponieważ ten, kto „Zadaje pytanie”, jest nieobecny i jego ego nie jest narażone na szwank.

Podjęcie decyzji o staniu się zgodną i miłą w obejściu osobą obniży u ciebie poziom stresu i zwiększy zdolność wpływania na innych tak, aby ci pomagali. Będziesz podnosić szacunek innych do samych siebie, a przy tym ty sam będziesz bardziej siebie lubić.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Ludzie lubią przebywać wśród zgodnych osób, z którymi można swobodnie i otwarcie dyskutować na różne tematy. Kiedy potakująco kiwasz głową, uśmiechasz się i zgadzasz z mówcą, czuje się on bardziej wartościowy i szanowany. Czuję, że to co mówi jest ważne, a zarazem – że sam jest ważny. Zgodne zachowanie podwyższa u innych szacunek do siebie. Sprzeczanie się obniża go. W naturze ludzkiej leży, że nie znosimy nie mieć racji. Denerwuje nas to szczególnie wtedy, kiedy rzeczywiście tak nie jest. Błędna decyzja w jakiejś sprawie wywołuje uczucie, że to z nami jest coś nie tak. Kiedy mówisz innemu człowiekowi, że się myli, jego natychmiastową reakcją będzie defensywa, okopanie się i usztywnienie postawy. Jesteśmy zwykle bardzo wrażliwi na punkcie szacunku do samych siebie. Kiedy słyszymy, że nie mamy racji, szybko reagujemy, aby go ochronić.

Bądź więc zgodny, bądź takim człowiekiem, który łatwo zgadza się z innymi. Jeśli staniesz się zgodną osobą, z którą przyjemnie jest przebywać, myśl o rozmowie z tobą będzie dla ludzi czystą przyjemnością. Nie idź jednocześnie w skrajność, to że nie wykłócasz się o swoją rację nie oznacza, że masz zawsze przytakiwać innym. Nie zwalnia Cię to jednak z szanowania zdania drugiej osoby, jej indywidualizmu i własnego poglądu na świat.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Moc pośredniego działania mówi, że niemal w każdym przypadku możesz najłatwiej coś uzyskać w związku, działając w sposób pośredni, a nie bezpośredni. Np. jeśli chcesz imponować ludziom, bezpośrednią metodą byłoby chwalenie się swoimi umiejętnościami. Zwykle jednak wtedy wychodzi się na kogoś niedowartościowanego. Pośrednim sposobem zaimponowania drugiemu człowiekowi jest pozwolenie, by on zaimponował tobie. Podobnie, jeśli chcesz by inni Cię szanowali – szanuj ich.

Kiedy okazujesz drugiemu człowiekowi szacunek lub podziw on czuje to samo do Ciebie W stosunkach międzyludzkich nazywamy to zasadą wzajemności. Jak sprawić, by drugi człowiek w Ciebie wierzył wykorzystując prawo pośredniego działania? Pokaż, że wierzysz w niego. Dostajesz to, co dajesz. Wysyłasz to, co do Ciebie wraca. Najważniejsze zastosowanie prawa pośredniego działania odnoszą się do rozwinięcia w Tobie zdrowej osobowości. Jesteś tak skonstruowany, że wszystko, co robisz wobec innych ludzi, działa tak samo na Ciebie. To, co zrobisz, aby podnieść u kogoś szacunek do siebie, podnosi w tym samym stopniu twój własny szacunek do siebie.

Każdy, kogo spotykasz, niesie swoje brzemię. Odnosi się to szczególnie do szacunku do siebie i pewności siebie. Korzystaj z prawa pośredniego działania. Przy każdej okazji mów i rób rzeczy, które sprawiają, że ludzie czują się więcej warci. Zawsze, kiedy okazujesz komuś uprzejmość, wzrasta twój szacunek do siebie. Twoja osobowość staje się bardziej pozytywna i zdrowa. Wbudowujesz do swojego umysłu to, co okazujesz innym.

Ćwiczenie:

Przypomnij sobie kiedy ostatni raz z kimś się pokłóciłeś. Po kolei przyjmuj pierwsze wszystkie pozycje i zwróć uwagę jak zmienia się twoje postrzeganie, uczucia i reakcje. Wyciągnij wnioski na przyszłość. Która perspektywa, albo które perspektywy będą najkorzystniejsze w takim przypadku w przyszłości?

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Zapewne słyszałeś, że kontakt wzrokowy sprawia, że jesteś lepiej rozumiany przez odbiorcę.

Mówi się o utrzymywaniu kontaktu wzrokowego, bo to poprawia komunikacje, daje więcej spójności i emocji.
Jaka jest strategia naszego umysłu w momencie gdy patrzymy sie komuś w oczy? To jest mały hit, wiec czytaj uważnie:

Zawsze gdy komuś coś opowiadasz to budujesz w jej głowie obrazy. Gdy opowiadasz o wakacjach, pracy, mieszkaniu, to aby osoba cię zrozumiała musi zrobić w głowie obraz tego co jej opisujesz.
Używasz do tego głosu, intonacji, gestów ciała.
Czasami trzeba się wysilić, aby przekazać i opisać wyraźny obraz. Gdy opowiadasz, osoba tworzy w swojej głowie obraz – może to robić w różnych miejscach. Jest też możliwość, że zacznie wytwarzać obraz niezwiązany z tym co mówisz, przez co „odleci” i nie będzie cię słuchać. Twoim zadaniem jest tak lokować obrazy, aby mieć cały czas kontakt.

Co się dzieje, gdybyś opisywał ten obraz patrząc się w oczy? Dlaczego kontakt wzrokowy wywołuje takie emocje i co tam takiego jest, że inaczej się postrzega?
Mechanizm jest prosty, ale niezwykły. W momencie patrzenia komuś w oczy, obraz który tworzysz przeskakuje błyskawicznie do drugiej osoby. Ty nie musisz gestykulować, osoba nie musi tworzyć świadomie obrazu. Jest to jak impuls elektryczny. Dlatego w ciągu sekundy pojawiają się emocje, wyraziste obrazy. Osoba, która słucha nie ma szansy odskoczyć do innego obrazu, bo bardzo aktywnie jest tworzony ten twój.
Zauważ, ze gdy osoba sie zdecyduje na oderwanie wzroku, to czuje sie jakoś inaczej i albo
wraca do kontaktu, albo nie wraca – być może dlatego, ze nie jest przygotowana na tak szybki przesył informacji i obrazów.

Wtedy nie działa świadomość, masz włączoną podświadomość i błyskawicznie przekazujesz obrazy. Dlatego tak łatwo wzbudzić emocje u drugiej osoby. Jeśli masz w głowie obraz, który jest przyjemny, poprzez kontakt wzrokowy momentalnie druga osoba to odczuje – nie ma świadomego konstruowania – jest nieświadomy proces.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Większość mężczyzn i kobiet nie wie, jak bardzo ich potrzeby emocjonalne się różnią, w wyniku czego często nie umieją sobie nawzajem pomóc. Mężczyźni ofiarowują w swoich związkach to, co sami chcieliby otrzymać, a kobiety o czym same marzą. Zarówno oni, jak i one mylnie sądzą, że potrzeby drugiej strony są takie same jak ich własne i to jest właśnie przyczyna, dla której ze swoich kolejnych związków wynoszą urazę i rozczarowanie.

Mężczyźni i kobiety mają wrażenie, że wciąż tylko dają i dają, nic nie dostając w zamian, że ich miłość pozostaje nie doceniona i w pewien sposób nie zauważona.

Tymczasem, w rzeczywistości wszyscy, co prawda, ofiarowują miłość, lecz w inny sposób niż się tego od nich oczekuje. Kobieta, na przykład, uważa, że okazuje miłość, zadając partnerowi wiele pytań świadczących o trosce i wyrażających zainteresowanie. Tymczasem dla mężczyzny takie pytania są bardzo nieprzyjemne: słysząc je, czuje się kontrolowany. To z kolei zdumiewa kobietę, bo jeżeli ktoś okazywałby jej zainteresowanie w ten właśnie sposób, byłaby uradowana. Jej usiłowania wyrażenia uczucia są w najlepszym razie przyjmowane obojętnie, w najgorszym – niechętnie. Z mężczyznami jest podobnie. Myślą, że jednoznacznie okazują swe względy, a kobieta reaguje przekonaniem, że nie ma się na kim oprzeć i że partner nie liczy się z jej uczuciami. Jeśli, na przykład, kobieta jest zdenerwowana, mężczyzna uważa, że ją wspiera, czyniąc uwagi zmniejszające wagę jej problemu. Mówi np.

„Nie martw się. To nic wielkiego”. Nie wiedząc o tym, że potrzeby emocjonalne kobiet są różne od jego własnych, mężczyzna nie zrozumie, czemu jego próby niesienia pomocy przynoszą tak fatalne skutki.

Większość wszystkich potrzeb emocjonalnych sprowadza się do pragnienia miłości. Zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet można jednak wskazać sześć podstawowych potrzeb o równym stopniu ważności.

1. Ona pragnie troski, on – zaufania
2. Ona potrzebuje zrozumienia, on – akceptacji
3. Ona pragnie szacunku, on – by go doceniano
4. Ona potrzebuje poświęcenia, on – podziwu
5. Ona potrzebuje uznania, on – aprobaty
6. Ona potrzebuje zapewnień, on – zachęty

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching